तिम्रै संसारमा जिऊँदै छु कहिले काहि सम्झने गर्नु
आज तिमि बिना म एकलो छु कहिले यो पनि सोच्ने गर्नु
मृत्युको डर छैन मलाई, तर
तिमि बिना जिऊन गार्हो भो
मिलनको आशामा फेरि आज
बिछोडको घाऊ झन सार्हो भो
भन सांचै, म बाट के गल्ति भो
कति बिबस छौ अनि बाध्यता
सजाय भोग्न तयार छु सधै
यसमा मेरो केहि छैन बिबस्ता
तिम्रै गाऊँको मन्दिर सांमु
तिम्रै साथी संगीनी साछी राखी
सुम्पेका थिए म तिमिलाई
आज कता बिलायौ, भन तिमी
कतै मेरो तस्बीर जलाई पो दियौ की
या सिरानी मुनि लुकाई पो राख्यौ की
मैले त तिम्रो तस्बीर सधै
हृदयको कुना भित्रै राखेको छु
दोष यहाँ कसै हैन, न मेरो न तिम्रै
तै पनि किन दु:ख्छ सधै मुटु मेरै
घरको छाना उडाई सक्यो सबै हुरीले
तर पनि मेरो चाहानालाई किन उडाई लगेन
बाँच्ने रहर त अब काहाँ रह्यो र
तर पनि मिलनको आशा भने गएन
पानी बिनाको बगरको बालुवा जस्तै
तिम्रो मायाको म सधै भोको अनी प्यासै छु
कति रातमा अनी दिन मै रोए
तै पनि आँखाको आँसु मेरो सुकेन
आकाशको बादल सबै हटिसक्यो
तर पनि घाम भने लाग्न सकेन
सपनामा त तिमी सधै आऊँ छौ
तर बिपनामा तिमी कहिले आएनौ
